Minimalny czas to okres wymagany do osiągnięcia przez żywność odpowiednich właściwości do spożycia lub przetworzenia, takich jak chłodzenie chleba po upieczeniu, czas oczekiwania po użyciu środków ochronnych lub zamrożenie pasożytów w zakażonym mięsie.
Czas przydatności do spożycia to okres, w którym żywność zachowuje najwyższą jakość pod względem sensorycznym, zdrowotnym i odżywczym, zwykle zgodny z datą przydatności do spożycia.
Maksymalny czas to okres, po którym jakość sensoryczna, zdrowotna i odżywcza żywności spada poniżej akceptowalnych standardów, co oznacza, że nie nadaje się ona do spożycia lub producent nie gwarantuje jej jakości.