Temat 1.3: Jak dotrzeć do osób, które nie chcą skorzystać z pomocy?
Odmowa pomocy żywnościowej może być związana z różnymi czynnikami, na przykład proporcje między żywnością, odpowiadające zasadom żywienia, mogą nie odpowiadać nawykom żywieniowym beneficjenta, a dostęp do pomocy żywnościowej może być związany między innymi z różnymi poziomami stygmatyzacji społecznej. Dotarcie do osób, które potrzebują wsparcia, ale nie chcą korzystać z pomocy, wymaga dwupoziomowej reakcji: zindywidualizowanej i interwencji społecznościowej.
Zindywidualizowane interwencje:
- Zrozumienie przyczyny odmowy.
- Zapewnienie uczestnictwa osób i rodzin, co obejmuje zrozumienie ich potrzeb, identyfikację i wybór najlepszej odpowiedzi oraz udział i suwerenność w wyborze i pozyskiwaniu żywności.
- Zrozumienie, czy oferowana pomoc żywnościowa zaspokaja konkretne potrzeby żywnościowe ludzi, a mianowicie te, których nie gwarantują inne istniejące formy wsparcia żywnościowego.
Interwencja społeczności:
- Informacja: rozpowszechnianie informacji przy użyciu różnych narzędzi i wsparcia, od publikacji po promowanie inicjatyw służących wymianie doświadczeń, w tym rozpowszechnianie online.
- Kampanie: informowanie i podnoszenie świadomości na temat społecznego charakteru ubóstwa i wykluczenia społecznego, aby demistyfikować i dekonstruować stereotypy i uprzedzenia oraz przyczyniać się do integracji osób i grup społecznych, które często są celem wykluczenia.
- Badania i projekty: badanie zjawisk ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz mapowanie problemów i przyczynianie się do ich rozwiązywania.
- Szkolenie: inwestowanie w szkolenia z zakresu wiedzy o żywności, a mianowicie szkolenia mające na celu podnoszenie świadomości na temat zdrowych wyborów żywieniowych.