Temat 1.2: Krótkie łańcuchy dostaw żywności
Unia Europejska definiuje krótki łańcuch dostaw jako „łańcuch dostaw obejmujący ograniczoną liczbę podmiotów gospodarczych, zaangażowanych we współpracę, lokalny rozwój gospodarczy oraz bliskie relacje geograficzne i społeczne między producentami, przetwórcami i konsumentami”.
Krótkie łańcuchy dostaw żywności (SFSC) również są zgodne z tą strukturą, kładąc nacisk na lokalne interakcje między podmiotami. Zazwyczaj SFSC obejmują ograniczoną liczbę operatorów, którzy są zaangażowani we współpracę i rozwój regionalny. Łańcuchy te utrzymują bliskie odległości geograficzne i społeczne, zwykle obejmujące od 30 do 100 kilometrów, choć mogą one sięgać nawet 160 kilometrów w Wielkiej Brytanii, 250 kilometrów w Szwecji i 644 kilometrów w USA. Czas między producentami, przetwórcami i konsumentami w SFSC wynosi od 5 godzin do 1 dnia, co sprzyja bardziej bezpośredniemu i zlokalizowanemu systemowi żywnościowemu.
Image by FReePik
Image by FReePik
Europejska Rada Informacji o Żywności (EUFIC) wymienia kilka różnych form SFSC.
Najprostsza forma SFSC obejmuje sprzedaż bezpośrednią od rolnika do konsumenta końcowego (w gospodarstwie, na targowiskach, dostawy internetowe).
Inne formy obejmują systemy dostaw pudełkowych, ogrody „wybierz swoje” i rolnictwo wspierane przez społeczność (CSA), w których konsumenci wspierają finansowo lokalnych producentów poprzez zakup „subskrypcji” ich świeżych produktów na dany sezon wegetacyjny.
Głównymi produktami sprzedawanymi w SFSC są świeże sezonowe owoce i warzywa, a następnie produkty zwierzęce (głównie mięso, świeże i przetworzone) oraz produkty mleczne, a także napoje.
Przykład SFSC
Rolnik produkuje warzywa i sprzedaje je w swoim gospodarstwie lub na lokalnym targu.
