Θέμα 3.3: Τι είναι τα εποχιακά τρόφιμα;

Αν και δεν υπάρχει νομικά κατοχυρωμένος ή παγκοσμίως αναγνωρισμένος ορισμός, η εποχική διατροφή αναφέρεται σε προϊόντα και υλικά που συγκομίζονται ή είναι διαθέσιμα μόνο κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου του έτους, συνήθως ανάλογα με τις «φυσικές εποχές καλλιέργειας» σε μια συγκεκριμένη περιοχή.

Σε αντίθεση με τα εμπορικά καλλιεργημένα τρόφιμα, τα οποία μπορεί να είναι διαθέσιμα καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου λόγω των σύγχρονων γεωργικών πρακτικών και των παγκόσμιων δικτύων διανομής, τα εποχικά τρόφιμα ακολουθούν τον φυσικό ρυθμό ανάπτυξης και ωρίμανσης των φυτών.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Τροφίμων και Αγροτικών Υποθέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου (DEFRA) πρότεινε δύο κατηγορίες για την εποχική τροφή: την παγκόσμια εποχικότητα και την τοπική εποχικότητα. Η παγκόσμια εποχικότητα αναφέρεται σε τρόφιμα που καλλιεργούνται σύμφωνα με την φυσική εποχή της περιοχής παραγωγής, αλλά καταναλώνονται αλλού. Η τοπική εποχικότητα, από την άλλη, αναφέρεται σε τρόφιμα που καλλιεργούνται υπαίθρια χωρίς κλιματικό έλεγχο υψηλής ενέργειας ή αποθήκευση και καταναλώνονται κοντά στον τόπο παραγωγής.

Η έννοια της εποχικότητας συνδέεται αποκλειστικά με τη φυσική διαθεσιμότητα των τροφίμων, όπως η αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων της εποχικότητας και των καιρικών συνθηκών στον προγραμματισμό της παραγωγής, που παίζει καθοριστικό ρόλο στη βιώσιμη γεωργία.

Αυτή η έννοια συνδέεται τόσο με τη διαθεσιμότητα όσο και με τις μεθόδους παραγωγής. Τα τρόφιμα που παράγονται κατά την εποχή τους καλλιεργούνται στη φυσική τους περίοδο χωρίς τη χρήση κλιματικού ελέγχου. Ωστόσο, φρέσκα προϊόντα μπορούν να προέρχονται είτε μέσω εισαγωγών από χώρες με διαφορετικές περιόδους καλλιέργειας είτε με τη χρήση μεθόδων, όπως θερμαινόμενα θερμοκήπια, για να παραταθεί η καλλιεργητική περίοδος.

Τα τοπικά εποχιακά τρόφιμα συνδέονται με τη διαθεσιμότητα, την τοποθεσία και τις μεθόδους παραγωγής. Αυτή η έννοια αναφέρεται σε τρόφιμα που καλλιεργούνται και καταναλώνονται τοπικά, σε εξωτερικούς χώρους, κατά την φυσική τους εποχή, χωρίς τη χρήση κλιματικού ελέγχου ή αποθήκευσης. Για παράδειγμα, τα προγράμματα Γεωργίας με Υποστήριξη από την Κοινότητα (CSA) υποστηρίζουν την τοπική παραγωγή και κατανάλωση, επιτρέποντας στους καταναλωτές να εγγραφούν και να λαμβάνουν περιοδικές παραδόσεις τροφίμων από τοπικούς αγρότες κατά την περίοδο συγκομιδής.