Η Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει την Βραχεία Αλυσίδα Εφοδιασμού ως «μια αλυσίδα εφοδιασμού που περιλαμβάνει περιορισμένο αριθμό οικονομικών φορέων, δεσμευμένων στη συνεργασία, την τοπική οικονομική ανάπτυξη και τις στενές γεωγραφικές και κοινωνικές σχέσεις μεταξύ παραγωγών, επεξεργαστών και καταναλωτών».
Αυτός ο ορισμός εφαρμόζεται και στα βήματα των Μικρών Αλυσίδων Εφοδιασμού Τροφίμων (SFSCs), αναφερόμενος σε φορείς σε έναν μικρότερο, τοπικά κεντροθετημένο χώρο.
Οι περισσότερες SFSCs ακολουθούν αυτή τη δομή:
Περιορισμένος αριθμός φορέωνΔέσμευση στη συνεργασία
Περιφερειακή ανάπτυξη
Μικρές γεωγραφικές/κοινωνικές αποστάσεις430 έως 100 χλμ (Ηνωμένο Βασίλειο: έως 160 χλμ, Σουηδία: έως 250 χλμ, ΗΠΑ: έως 644 χλμ)
5 ώρες έως 1 ημέρα μεταξύ παραγωγών, επεξεργαστών και καταναλωτών
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πληροφόρησης για τα Τρόφιμα (EUFIC) αναφέρει διάφορες μορφές Μικρών Αλυσίδων Εφοδιασμού Τροφίμων (SFSCs).
Η απλούστερη μορφή SFSC περιλαμβάνει απευθείας πωλήσεις από τον αγρότη στον τελικό καταναλωτή (στον αγρό, σε αγορές αγροτών, παραδόσεις μέσω διαδικτύου).
Άλλες μορφές περιλαμβάνουν συστήματα παράδοσης κουτιών, κήπους τύπου “διαλέξτε μόνοι σας”, και γεωργία που υποστηρίζεται από την κοινότητα (CSA), όπου οι καταναλωτές στηρίζουν οικονομικά τους τοπικούς παραγωγούς αγοράζοντας μια “συνδρομή” για τα φρέσκα προϊόντα τους για μια συγκεκριμένη καλλιεργητική περίοδο.
Τα κύρια προϊόντα που συνήθως διακινούνται σε μια SFSC είναι φρέσκα εποχικά φρούτα και λαχανικά, ακολουθούμενα από ζωικά προϊόντα (κυρίως κρέας, φρέσκο και παρασκευασμένο) και γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και ποτά.